Benvido Mr Marshall
11, 04 de 2006-08-04 de 2006
No ano de Memoria, unha lei pretende poñer fin a todos aqueles símbolos franquistas que aínda persisten nas nosas vilas, rúas como José Antonio, Avenidas del Generalísimo, escudos do bando nacional que hoxe penden de algúns edificios públicos, como igrexas. (Non sei como farán para quitar tódolos carteliños das vivendas de protección oficial con o xugo e as frechas da falanxe)
Pero ai unha simboloxía máis profunda, máis corrosiva, a simboloxía da pleitesia o do vasalaxe, do clientelismo mais caciquil, esa que non deixa pegadas que borrar, que non se pode derrogar con unha lei: as formas, os xestos que invaden a vida cotiá e as festas.
O domingo asistimos a unha de esas cerimonias inesquecibles, como sabedes Roberto e concelleiro en Cerdedo e fomos o viño “galego” (dende logo) que ofrecía o Concello a os cerdenses. Eramos catro gatos, nos e mais o seu compañeiro Manolo, a súa dona e os seus dous fillos, e evidentemente os concelleiros do PP e toda a súa camarilla (que por certo non era moita). O pincho do más cutre (o viño de boa calidade, pero escaso e ó Sol, có ben que senta un Albariño fresquiño e uns cachos de empanada, cando digo uns cachos non o fago con sentido despectivo, se non literal, porque eran ben poucos).
Roberto e Manolo preguntábanse se ir cós do concello e a banda ata a igrexa, pero Manolo contounos que antes non se facía iso, se no que foi unha costume que se impuxo tralo franquismo, onde o rexedor elixido polo réxime era acompañado por unha banda militar ata a igrexa para impoñerse de esta maneira sobre o cura (a outra autoridade do pobo) e exhibila súa forza diante do pobo.
Así que cando o Alcalde viño a preguntalos si querían ir con eles, a resposta era ben clariña: non. A escena era máis propia de una comedia de Fellini o de Benvido Mr Marshall, toda corporación do PP no alto da escaleira, esperando a chegada da banda, e esta se xira ante eles, como rendéndolles preitesia e logo cedéndolles o paso para que descendendo da escaleira, camiñaran carón a Igrexa: como podedes ver na seguinte foto:
Pero ai unha simboloxía máis profunda, máis corrosiva, a simboloxía da pleitesia o do vasalaxe, do clientelismo mais caciquil, esa que non deixa pegadas que borrar, que non se pode derrogar con unha lei: as formas, os xestos que invaden a vida cotiá e as festas.
O domingo asistimos a unha de esas cerimonias inesquecibles, como sabedes Roberto e concelleiro en Cerdedo e fomos o viño “galego” (dende logo) que ofrecía o Concello a os cerdenses. Eramos catro gatos, nos e mais o seu compañeiro Manolo, a súa dona e os seus dous fillos, e evidentemente os concelleiros do PP e toda a súa camarilla (que por certo non era moita). O pincho do más cutre (o viño de boa calidade, pero escaso e ó Sol, có ben que senta un Albariño fresquiño e uns cachos de empanada, cando digo uns cachos non o fago con sentido despectivo, se non literal, porque eran ben poucos).
Roberto e Manolo preguntábanse se ir cós do concello e a banda ata a igrexa, pero Manolo contounos que antes non se facía iso, se no que foi unha costume que se impuxo tralo franquismo, onde o rexedor elixido polo réxime era acompañado por unha banda militar ata a igrexa para impoñerse de esta maneira sobre o cura (a outra autoridade do pobo) e exhibila súa forza diante do pobo.
Así que cando o Alcalde viño a preguntalos si querían ir con eles, a resposta era ben clariña: non. A escena era máis propia de una comedia de Fellini o de Benvido Mr Marshall, toda corporación do PP no alto da escaleira, esperando a chegada da banda, e esta se xira ante eles, como rendéndolles preitesia e logo cedéndolles o paso para que descendendo da escaleira, camiñaran carón a Igrexa: como podedes ver na seguinte foto:
Buf...vai ser unha tarea árdua...pero máis dun votante ou persoeiro do PP ten que ir a algún país como Alemaña pra contar os restos que quedan do nacismo...
Mesmo hoxe nas novas saía que na Alemaña se fixo a primeira exposición dende o nacismo dende o final do Réxime,e se pedía o peche da exposición...
Os meus máis sinceiros parabéns pola corrección lingüística do párrafo enteiro. Hai algunha pifia, pero o nível xeral é realmente sorprendente. Segue así e en tres anos véxote de alto cargo na Xunta (eu téñoo complicado: non son muller nin da UPG). Ou, mellor, se te afilias ao PSd"G" case te vexo de alcaldesa de Pontevedra. Toda a familia Milleiro gratis nos touros, no palco das autoridades (je, je, je).
me animo a lo de las entradas gratis pa toros que estan de un caro de coj......
carmencita presidenta
Lo siento pero ya sabeis que no me entusiasman los toros, creo que sería mucho más dura de lo que pudierais imaginar, ni en vuestras peores pesadillas. ¡Fuera toros, fuera "peñas"! Divertirse si, hacer el gamberro no. El alcohol no tiene porque justificarlo todo.
Haría unas fiestas de charanga, verbena, mucha fiesta y mucho "asucaaaaaar". Mucha música y mucho color, transformaría las Peregrinas en un Carnaval. En vez de procesión, desfile de Carrozas, en lugar de velas, serpentinas y papelillos. ¿que os parece?