Cerdedo: Fume e bágoas
11, 21 de 2006-09-21 de 2006
Vídeo do homenaxe a Francisco Arca Valiñas e Secundino Bugallo Iglesias asasinados o 12/8/1936.
Non hai moito que publicaba o ataque a monumento que se colocou no lugar onde foron asasinados Francisco Arca Valiñas e Secundino Bugallo Iglesias: Barbarie en Cerdedo.
Roberto envioume o enlace a este vídeo de dito homenaxe, simple e emotivo. Aos nostálxicos coma eu saltóuseme as bágoas. No debemos, nin queremos esquecer, penso que hoxe deberíamos reivindicar o día do Orgullo de Esquerdas. Temos medo aínda e eles sábeno, moitos de nos, non eu, que crieime no sur, na cuna do liberalismo (do liberalismo de verdade, no de outro, dos que se apropian de ese termo e son más fachas que o mesmo Musolini). Son as bágoas que sáltanme cando escoito a Internacional e o poño en relación con o artigo anterior, no que recordaba a Memoria do meu tío avó Juan Milleiro Sampedro, que morreu por ser socialista. El non terá unha praquiña nin un homenaxe, pero para min este é a miña placa e o meu homenaxe: ¡Arriba os pobres do mundo! ¡En píe los escravos sen pan!
Outras bagoas quedan para o lume, o lume que xa imaxinábamos todos de quen viña, pero o ataque do fin de semana pasada, remata dalgunha maneira por confirmalo. Probas como sempre ningunha, ¡pena dun CSI cerdedense!
Non hai moito que publicaba o ataque a monumento que se colocou no lugar onde foron asasinados Francisco Arca Valiñas e Secundino Bugallo Iglesias: Barbarie en Cerdedo.
Roberto envioume o enlace a este vídeo de dito homenaxe, simple e emotivo. Aos nostálxicos coma eu saltóuseme as bágoas. No debemos, nin queremos esquecer, penso que hoxe deberíamos reivindicar o día do Orgullo de Esquerdas. Temos medo aínda e eles sábeno, moitos de nos, non eu, que crieime no sur, na cuna do liberalismo (do liberalismo de verdade, no de outro, dos que se apropian de ese termo e son más fachas que o mesmo Musolini). Son as bágoas que sáltanme cando escoito a Internacional e o poño en relación con o artigo anterior, no que recordaba a Memoria do meu tío avó Juan Milleiro Sampedro, que morreu por ser socialista. El non terá unha praquiña nin un homenaxe, pero para min este é a miña placa e o meu homenaxe: ¡Arriba os pobres do mundo! ¡En píe los escravos sen pan!
Outras bagoas quedan para o lume, o lume que xa imaxinábamos todos de quen viña, pero o ataque do fin de semana pasada, remata dalgunha maneira por confirmalo. Probas como sempre ningunha, ¡pena dun CSI cerdedense!
